على عليه السلام ، و در رأس آنها زينب كبرى عليها السلام ) بر همراهى حضرت در اين قيام - علاوه بر جنبه‌هاى عاطفى و تعلق روحى نسبت به امام - اين بود كه از نقش خود در تبليغ قيام آن حضرت ، به ويژه پس از شهادت ، آگاه بودند . زيرا به احتمال زياد امام عليه السلام آنان را از جزئيات رويدادهاى كربلا باخبر كرده بود و از نقشى كه مىتوانند پس از آن حضرت ايفا كنند پرده برداشته بود . « 1 » هر چند كه از ديدگاه ما حضرت زينب عليها السلام همهء اين چيزها را با علم خدادادى مىدانست . چنان كه امام سجّاد در وصف آن حضرت فرموده است : « عالمهء تعليم نديده و داناى آموزش نديده ! » « 2 » گواه ديگر علم آن حضرت حتى بر حوادثى كه براى پيكر برادرش تا روز قيامت پيش مىآيد ، اين است كه پس از مشاهده بىتابى امام سجاد عليه السلام از ديدن شهيدان كربلا ، فرمود : اى يادگار جد و پدر و برادرم ، چرا با جان خويش چنين مىكنى ؟ به خدا سوگند ، اين پيمانى بود كه جد و پدرت با خدا بسته بودند ؛ و خداوند از مردمانى كه براى فرعون‌هاى زمين ناشناخته‌اند ولى نزد آسمانيان شناخته شده‌اند ، پيمان گرفته است كه اين اعضاى پاره پاره و بدن‌هاى آغشته به خون را جمع كنند و به خاك بسپارند ؛ و در اين دشت بر سر قبر پدر تو ، سيد الشهدا ، علمى نصب كنند كه نشان آن با گذشت دوران‌هاى متمادى از ميان نرود و هر چه پيشوايان كفر و پيروان گمراهى در محو و نابودى آن بكوشند ، جز به بلندى آوازه‌اش نيفزايد ! « 3 »

--> ( 1 ) - علاوه بر آن امير المؤمنين على عليه السلام ، زينب را از همهء ماجراهايى كه برايش پيش مىآيد آگاه ساخته بود . ( ر . ك . مقتل الحسينى ، ص 115 - 118 ) . ( 2 ) - الاحتجاج ، ج 2 ، ص 31 . ( 3 ) - كامل الزيارات ، ص 259 ، باب 88 ، فضل كربلاء و زيارة الحسين عليه السلام .